Alveg að verða búið...

Rólegheitadagur í Keele í dag.

Ég vaknaði klukkan 12, og var komin í Hanleyleiðangur klukkan kortér í eitt. Stoppuðum fyrst í Newcastle og ég fór í nokkrar búðir að leita að vesti á bróður minn og peysu handa Daða, án árangurs. Svo fór ég í Mr. Simms og keypti ótrúlega mikið af góðu lengjunum mínum. Mér tókst að treina eitthvað af þeim, það er allavega hálfur pokinn eftir, en ég held að ég neyðist til að fara í eina ferð í viðbót. Eftir það lá leiðin í stóra mollið í Hanley.

Þegar í Hanley var komið fórum við Egill í bókabúðina, HMV, Millie's cookies og fengum okkur morgun"mat" (eina súkkulaðibitaköku með mjólkursúkkulaði og eina með hvítu) og bara út um allt. Ég keypti dagbækur í bókabúðinni og eyddi svo góðum tíma í að strjúka bókunum og reyna að ákveða hvort ég vildi kaupa eitthvað. Ég ákvað samt að lokum, með miklum trega, að ég vildi ekki eyða peningnum í að kaupa eitthvað sem ég gæti alveg eins keypt á Íslandi, svo ég kvaddi bækurnar (og lofaði sjálfri mér að kaupa þær ef þær eru til á flugvellinum...þá þarf ég ekki að hafa áhyggjur af því að þær séu of þungar :p) og skundaði yfir í HMV til að athuga með seríur. Jólapeningurinn var nefnilega að brenna gat á vasann minn, og mig klæjaði í puttana að fara með hann á útsölur. Ég íhugaði að kaupa mér Desperate Housewives, en þær kostuðu heil 45 pund, eða tæpar 9000 krónur, sem var næstum allur peningurinn, og ég hreinlega týmdi því ekki. Þær eru ódýrari heima og ég týmdi samt ekki að kaupa þær (6500 krónur). Ég leigji þær frekar, það er ódýrara...

Við enduðum á því að skipta liði og fara í nokkrar fatabúðir, og eftir að hafa rápað í gegn um Debenhams (það var útsala í Jane Norman, sem vill svo til að er uppáhalds fatabúðin mín), Next og nokkrar aðrar búðir, datt ég inn í Topshop fyrir tilviljun. Ég fór nefnilega inn í Topman, að reyna að finna peysu á Daða, og tók þá eftir stiganum sem leiddi niður á næstu hæð. Og þar fann ég nýju ástina í lífi mínu (fyrir utan ástkæran unnusta minn það er að segja). Gripurinn er gullfallegur leðurjakki, úr ofsalega mjúku leðri, svolítið stuttur í mittið, nær rétt fyrir neðan brjóst, en hann er ótrúlega töff og ég held að ef að ég mætti giftast flík, þá væri Daði kominn með samkeppni. Hann myndi samt vinna, en það væri tæpt ;)

Leddarinn var semsagt á útsölu, hafði einu sinni kostað 22.000 krónur (ekta leður...ég tjekkaði!) en kostaði nú akkúrat jafn mikið og ég hafði til að eyða. Ég eiginlega hugsaði mig ekki um tvisvar, labbaði bara eins og í leiðslu að afgreiðsluborðinu, og keypt'ann. Svo lét ég vera að versla meira, nema ég keypti valentínusarkort í Clinton Cards (það er sko bóndadagur á þriðjudaginn). Ég leitaði út um allt að vesti á bróður minn, en fann engin sem voru flott (og kostuðu ekki handlegg og fótlegg) og enga flotta hlýja peysu á Daða heldur, sem var svolítið svekkjandi, en ég fer bara að versla með þeim þegar ég kem heim í staðinn :)

Eftir það rölti ég heim, stoppaði aðeins á Horwood bar og fylgdist með framkvæmdunum. John er að breyta geymslunni sinni, þannig að það sé kuldaherbergi og bjór"kjallari" (tvískipt semsagt) og var nýbúinn að mölva glerglugga þegar ég kom við. Það voru glerbrot út um allt og við skulum bara segja að ég hafi sloppið vel, enda var ég í ballerínuskónnum mínum, og þeir eru þynnri en allt. Glerbrot hefði farið beint í gegn um botninn. Brotið gler virtist vera þema kvöldsins, en sem kveðjugjöf til John og Charlotte, sem hafa verið eitthvað það yndislegasta fólk sem ég hef kynnst hérna út, mölvaði ég fatið þeirra í öreindir. Ég var að ná mér í pott í hinni frægu uppvöskunargrind, en hún virðist virka einhvern veginn þannig að við keppumst öll við að safna eins miklu í hana og við getum þar til eitthvað hrynur og brotnar. Ég semsagt stóð við vaskinn og var að næla mér í pott, og fatið sem var undir honum og ég sá ekki, hrundi í gólfið, ca 2 centímetrum frá mér og smallaðist gjörsamlega. Það voru svo mörg glerbrot!!! Ég gat náttúrulega ekki hreyft mig, enda með glerbrot í sokkunum mínum og út um allt, þannig að Amara greip sópinn og sópaði upp öllu glerinu í kring um mig, og svo tók ég mig til og sópaði allt eldhúsið, af því þau höfðu dreifst út um allt. Það dugði þó ekki til vegna þess að mér tókst að stíga á eitt hjá ísskápnum, og við reynum að vera bara í skóm þegar við förum inn í eldhúsið núna, þangað til að það verður þrifið næst. Falleg kveðjugjöf það.

Eftir þetta allt saman fór ég svo niður, og byrjaði aðeins að pakka. Planið er það að ég ætla að vera með eins mikið og ég get í handfarangri. Ég ætla að vera í Emami kjólnum mínum á leiðinni á flugvöllinn, og grænu úlpunni og brúnu leðurskónnum, af því úlpan og skórnir eru svo þung. Í fartölvutöskunni ætla ég að vera með fartölvuna, eins margar bækur og ég kem fyrir, helstu farargögn og síma og svona og svo svörtu ballerínuskóna. Þá get ég skipt um leið og ég kem í flugvélina, og sett hitt bara í farangursrýmið. Ég ætla líka að vera með leðurjakkann með mér, hangandi yfir töskuna, og vona að enginn taki eftir því.

Á heimasíðu icelandair.is stendur að manneskja megi vera með handfarangurstösku (þeas svona eins og ég fór með í handfarangur síðast, á hjólum) OG eitthvað sem flokkast sem handtaska. Fartölvutaskan flokkast sem handtaska, enda hangir hún á öxlinni á mér (grey öxlin mín verður dáin þegar ég kem heim). Þessvegna er ég búin að pakka nokkrum bókum, og hlutum sem ég vil ekki að brotni, niður í pappakassa frá amazon.com, sem ég ætla að teipa og setja "brothætt" límmiða á, af því þá fæ ég örugglega að fara með hann í handfarangri líka. Það er langsótt að ég fái að fara með tvö pör af skóm, tvo jakka, pappakassa og fartölvutösku allt í handfarangur, en vonandi taka þeir ekki eftir því :P

Svo er ég með tvær töskur, og í þær ætla ég að setja afganginn af dótinu, fötin og allt þetta, og svo bara krossa putta og vona að það verði ekki allt of þungt. Annars fæ ég 150 pund endurgreidd, og get þá notað þau til að borga yfirvigtina ef hún verður mjög mikil. Þetta ætti allavega allt að reddast. Ég er bara að gera allt sem ég get til að minnka þyngdina.

Á morgun stendur til að klára að pakka, kveðja eitthvað af fólkinu og kannski kíkja í bíó á Bride Wars. Svo eru allir í blokkinni minni að fara í dinner saman um kvöldið og ég ÆTLA að vera búin að finna minniskortið mitt svo ég geti tekið myndir af því :) Ætli ég taki ekki einn lokarúnt um bæinn og taki fleiri myndir, bara svona til að eiga. Og svo er bara komið að leiðarlokum hérna í Keele. Guð hvað það er skrítið!

Í kvöld, fyrir svona 3 og hálfum tíma, spurði ég Daða á msn hvort hann vildi gera svoldið skemmtilegt. Svo sendi ég honum link á söngleikinn sem við þurftum að horfa á fyrir Hollywood kúrsinn, og sagði að fyrst við gætum ekki horft á þetta saman (enda er tíminn á þriðjudaginn, 10 tímum eftir að ég lendi) gætum við allavega horft á þetta á sama tíma. Söngleikurinn var mun skemmtilegri en við bjuggumst við, og við vorum að kjafta saman á msn í gegn um hann, tala um hann og svona. Ég sagði mömmu minni að við værum að horfa á sama söngleikinn í sitthvoru landinu og henni fannst það voða krúttlegt.

Mér fannst það líka :)

Kær kveðja frá Keele,
Anna Margrét