Það gengur semsagt ekki vel að pakka hjá mér og ég á eftir að þurfa að senda eitthvað í pósti, og þetta er allt allt of þungt og ég á engan pening og er bara almennt frekar pirruð núna. Hjálpar ekki að ég á eftir að sakna allra og svona...
Herbergið mitt meðan ég var að pakka...
Tréð okkar Daða, og sólsetrið.
Hermannatrukkurinn hans John. Ég elska að sitja í þessum bíl, manni líður svolítið eins og hermanni, og maður er mjög öruggur um að það eigi ekkert eftir að koma fyrir mann.
Frá vinstri; Boris, Ég, Charlotte og John. Charlotte er að teygja sig upp til að vera jafn stór og John, og ég er að beygja mig í hnjánum. Venjulegast erum við jafn stórar.
Ég og Charlotte, eiginlega besta vinkona mín hérna úti.
Ég og viðhaldið. Sorry Daði :p
Og svona lítur taskan mín út núna. Troðfull. Og ekkert kemst fyrir.
Nú ætla ég að fara að sofa, vegna þess að ég er orðin frekar sybbin, og þarf að vakna klukkan hálf níu, sem er eftir rétt rúma 5 tíma, og þarf svo að vera vakandi í mjög langan tíma. Langt ferðalag fyrir höndum.
Þetta verður allavega næstsíðasta bloggið mitt frá Keele held ég, ég vil setja eitthvað aðeins hressilegra á morgun, rétt áður en ég fer í loftið. Sorry pirringinn, en þetta gengur mjög illa.
Kær kveðja frá Keele,
Anna Margrét
Þetta verður allavega næstsíðasta bloggið mitt frá Keele held ég, ég vil setja eitthvað aðeins hressilegra á morgun, rétt áður en ég fer í loftið. Sorry pirringinn, en þetta gengur mjög illa.
Kær kveðja frá Keele,
Anna Margrét

1 comment:
Alltaf erfitt að fara frá Keele. Það fannst mér allavega:p
Post a Comment