Frekari ástæður fyrir því að við erum fullkomin fyrir hvort annað...

"Daði, ég get ekki sofnað..."

"Koddí blað, steinn og skæri."

"Okei...Blað, steinn, skæri! ...uhhh, hvað er þetta."

"Eldur, þúst...eins og í Friends."

Eftir nokkra blað-steinn-skæri fórum við í frúin í Hamborg, og Hver er maðurinn. Ég er ömurleg í Hver er maðurinn og gafst upp á Russell Crowe, en valdi mér svo James Mason, þannig að Daði gafst upp líka. Hann entist samt lengur en ég.

"Er hann eldri en 20? Er hann eldri en 30? Er hann eldri en 50? Er hann eldri en...er hann dauður?"

Annars svaf ég yfir mig í morgun, þrátt fyrir heiðarlega tilraun til að vakna (þrjár vekjaraklukkur, plús það að ég reyndi að sofna frekar snemma) og þurfti í þokkabót að fjarlægja mig úr herberginu í smá stund svo að hreingerningadaman kæmist inn. Það sem ég þoli ekki við hreingerningadaga er að ég þarf alltaf að henda öllu dótinu mínu í rúmið. Það neyðir mann til að taka til.

Ég var þessvegna ekkert í neitt ofsalega góðu skapi þegar ég vaknaði. Eiginlega bara frekar fúl. Ákvað svo að ég ætti aldrei eftir að komast í jólaskap hérna úti, og lét Daða slökkva á jólatónlistinni. Frú Grinch alveg.

En svo fórum við í Newcastle, og ég keypti rauðan, grænan, bláan, fjólubláan og hvítan pappa, límmiða og gull- og silfurpenna til að gera jólakort handa skiptinemunum mínum. Ég keypti mér líka jóladagatal (en síðast í morgun sagði ég "Það er ekkert jólalegt nema maður sé með Lions dagatal." Svo dramatísk alltaf hreint), jólamynd í Morrisons, nýjar perur í seríuna sem er sprungi á og merkimiða á pakka. Svo versluðum við í matinn, og ég fékk hindber og hvítan magnum ís. Þar af er 2 verkefnum af 6 þessa vikuna lokið. Búin að versla í matinn og búin að taka til. Þá er bara eftir að þvo þvott, skila 2 ritgerðum og fara í sturtu. Ekki svo að skilja að ég fari bara í sturtu einu sinni í viku, það er ekki komin vika síðan ég sturtaði mig síðast, en ég hef ætlað í sturtu síðan um miðjan dag í gær, en svo nenni ég aldrei. Ég ætla samt í sturtu á morgun, og að þvo þvott á föstudaginn. Þegar ég sagði mömmu minni að ég ætti svo bágt af því ég nennti ekki í sturtu fór hún að hlæja að mér. Skil hana vel, þetta er algjört lúxusvandamál.

Ég afrekaði líka eitt stórfenglegt seinni partinn. Fyrir 3 vikum síðan skrifaði ég upp plan (af því ég þarf alltaf að búa til lista af öllu) þar sem ég tók fram skiladagsetningar á öllum verkefnunum og ritgerðunum, og hengdi upp á bókahilluna mína. Þar hafði ég skrifað, skýrum stöfum; "Draft of Fiction Essay - Creative Writing - 27. Nóvember" og "Assessed Essay - Renaissance I - 28. November". Ég var búin að skrifa báðar, en átti eftir að fara yfir þær báðar og laga, og svo er Daði líka í Creative Writing áfanganum og ég var búin að vera að segja alla leiðina heim að svo þyrfum við að drífa í að klára þessar ritgerðir okkar svo við gætum haft það kósý það sem eftir væri kvöldsins. Heim kom ég, og eyddi dágóðum hluta kvöldsins (3 tímum) í að leita að heimildum fyrir Creative Writing ritgerðina, meðan Daði kláraði sína og gerði hana fína. Klukkan 9 kviknaði allt í einu á peru í hausnum á mér, og ég fór á netið til að gá að svolitlu. Jújú, mikið rétt, ég hafði ruglað dagsetningunum. Ritgerðin í íslenska kúrsinum er ekki fyrr en á föstudaginn, en risastóra 6 (eiginlega 8 núna) blaðsíðna ritgerðin mín fyrir morgundaginn. Og ég ekki búin með hana. Ég panikkaði og byrjaði að laga hana á fullu. Ég hef nú eytt síðustu 5 tímunum meira og minna í að laga ritgerðina, með smá stoppi til að borða spaghetti og hakk sem Daði eldaði, og spjalli á msn, og ég er loksins loksins búin með hana. Grey Daði sat bara og spilaði tölvuleiki á meðan rugludagglurinn hún ég talaði við sjálfa sig og skrifaði. En loksins er ég búin og nú er ég bara að hafa áhyggjur af því að ég hafi ekki sett hana rétt upp, og líklegast hætta þær ekkert fyrr en ég er búin að skila henni á morgun. Þvílík heppni að ég fattaði þetta í kvöld samt, en ekki klukkan 12 á morgun, en þá er deadline-ið fyrir að skila henni.

Kannski bý ég til heimasíðu þar sem ég skelli þessum ritgerðum inn, ef einhver áhugi er fyrir að lesa þær, en það er búið að hræða úr mér líftóruna varðandi ritstuld, þannig að maður veit það svosem ekki...

En núna er þetta allt saman að verða búið. Á föstudaginn er ég að öllum líkindum að fara í verslunarleiðangur inn í Hanley, svona til að fagna mid-term ritgerðaskilunum. Tricia og Kate eru að fara og buðu okkur Daða með. Svo erum við að fara í okkar eigin verslunarleiðangur á laugardaginn, inn í Manchester. Kaupa jólagjafir. Það verður nú aldeilis gaman. Ég er ekki frá því að ég verði komin í jólaskap þá. Svo ætlum við Daði að baka smákökur á sunnudaginn, og fá okkur kakó, og horfa á eins og eina jólamynd í tilefni aðventunnar, og svo er það bara back to business á mánudag. Fyrirlestur á miðvikudaginn í American Studies, og svo er ég búin í bili!! Hallelúja segi ég nú bara.

Annars hefur þetta nú ekki verið eintóm vinna, við skelltum okkur í bíó í gær. Fórum á Max Payne, og ég ráðlegg ykkur öllum að láta hana vera. Hún er ömurlega léleg. Mér fannst miklu skemmtilegra að hitta alla skiptinemana mína og kjafta við stelpurnar því það er komin meira en vika síðan ég hitti þær síðast. Þær voru ofsa spenntar yfir hringnum mínum og við fengum meiri hamingjuóskir :) Ég hlakka mikið til að fara í verslunarleiðangur inn í Hanley með þeim á föstudaginn og spjalla meira við þær, það er fáránlegt hvað allir hafa einangrast mikið í ritgerðasmíðum.

Að lokum; Fleiri Lúxusvandamál Önnu Margrétar;
Stór hluti skiptinemanna er á leiðinni til Írlands í byrjun des, og mig langar alveg óskaplega mikið að fara. En maður er víst orðinn svo fullorðinn og skynsamur að maður veit að það er alger vitleysa að eyða svona miklum pening í eitthvað sem er ekki nauðsynlegt, sérstaklega þegar maður á varla fyrir flugfarinu út aftur til að taka prófin, og hefur verið að fá aðstoð að heiman frá bestu foreldrum í heimi. En ég skal samt alveg játa að ég fór í smá fýlu, því mig langaði svo með. Mér líður eins og ég sé sex ára aftur. "En það mega sko ALLIR í bekknum mínum fara nema ég!" Iss...það er hvortsemer miklu skemmtilegra að fara í Lincoln Christmas Market, er það ekki? :)

En jæja, nú er komin háttatími fyrir okkur, enda að leka niður af þreytu. Sem betur fer. Og klukkan baaaara 2. Þetta er framför!

Kær kveðja frá Keele.
Anna Margrét og Daði