Þökkum kærlega...

Hæhæ, og takk kærlega fyrir allar fallegu kveðjurnar. Við höfum bara ekki haft undan að svara feisbúkk, bloggsíðum, sms-um og símtölum. Okkur þykir afskaplega vænt um allar hamingjuóskirnar :)

Við erum ennþá í sæluvímu hérna úti og það er bara allt frábært að frétta af okkur. Ég þori varla að þvo á mér hendurnar með hringinn á mér af því mér þykir svo vænt um hann þannig að hann hefur nú eiginlega líka eytt smá pínu tíma í boxinu sínu um helgina :$ En ég er búin að lofa því að um leið og ég sætti mig við það að hann á sennilega eftir að verða fyrir einhverju hnjaski, nema ég setjist í helgan stein 20 ára gömul og gerist hefðarfrú, þá fer hann ekki af puttanum mínum. Hann þarf líka að fara í smá minnkun af því hann passar eiginlega bara á löngutöng. En mér er alveg sama, Daði fær hann sko ekki til baka!! Mine now ;) Það getur verið að ég skelli upp tjaldbúðum hjá gullsmiðnum þegar ég kem til baka til Íslands og fylgist vel með allri meðhöndlun á hringnum mínum. Þetta jaðrar við ofsóknarbrjálæði.

Fyrir utan það eru fleiri skemmtilegar fréttir héðan frá Englandinu. Ég fékk ritgerð númer 2 til baka í gær, og hækkaði mig um heil 2 prósent, eða upp í 67. Neðst á blaðinu stóð líka að þetta væri rosa góð ritgerð, mætti kannski vera aðeins þrengri afmörkuð, en annars áhugavert rannsóknarefni og vel skrifuð ritgerð. Til gamans má geta að það var bara ein hærri einkunn en ég í bunkanum sem var eftir (sem var alveg meira en helmingurinn sýndist mér) og það var ein stelpa með 70. Lægsta einkunnin var 54. Ég er að sjálfsögðu ekkert smá stolt af þessu og stefni nú bara á 70 prósentin með næstu tvær einkunnir.

Greyjið Daði kemur til mín á heldur óskemmtilegum tíma námslega séð en ég á að skila tveimur ritgerðum í næstu viku, þar af er ein 6 blaðsíður, og svo einu verkefni. Við erum því bara búin að vera inni í dag, ég skrifaði 6 blaðsíðna ritgerðina á nokkrum klukkutímum, en mér finnst hún ekki alveg nógu góð svo ég þarf að laga hana aðeins í vikunni. Ég skal alveg játa það hér og nú að ég fékk smá panikk kast í gærkvöldi yfir allri vinnunni sem væri í gangi, sérstaklega vegna þess að við höfum nú ekki beint verið að pæla í því að læra síðan á miðvikudagskvöldið, en sem betur fer á ég alveg yndislegan unnusta :), sem tók til á skrifborðinu mínu á meðan ég fór í sturtu (fyrr í vikunni höfðum við notast við skrifborðið sem stað til að geyma allt sem Daði tók upp úr töskunni sinni, mat og fatnað og annað skemmtilegt, svo það var engin smá vinna) og fór svo út í búð fyrir okkur að kaupa eitthvað að borða. Þar að auki "leyfði" hann mér að eyða fjórum eða fimm klukkutímum í að lesa og skrifa í dag án þess að það heyrðist ein einasta kvörtun, og svo fór hann upp og hitaði pizzu handa okkur. Hann er með öðrum orðum bara búinn að gera allt sem hann gat fyrir mig í dag þessi elska svo ég gæti einbeitt mér að vinnunni enda er ég búin að ná að skrifa 6 blaðsíðna ritgerð og gera grunnvinnu (hugmyndir, punkta etc) fyrir hina ritgerðina og verkefnið í dag. Rosa flott. Ég ætla að sjálfsögðu að launa honum til baka með því að vera extra góð við hann á móti, en það þarf nú varla, við erum alltaf svo góð við hvort annað. Ég ætla samt að drífa mig að klára þessi verkefni svo við getum gert eitthvað skemmtilegt saman það sem eftir er af dvöl hans í Englandi, og við ætlum meðal annars að fara til Manchester að kaupa jólagjafir næstu helgi, og baka smákökur. Við ætlum líka að fara í bíó í Newcastle og svo eigum við örugglega eftir að liggja mikið í leti og horfa á eitthvað saman þegar þessi verkefni eru búin.

Ég held líka að hann sé að verða leiður á inniverunni greyjið, vegna þess að áðan greip hann þéttingsfast um fótinn á mér og gerði sig líklegan til að kitla mig, og þegar ég spurði hvað hann væri að gera, leit hann upp, sakleysið uppmálað og svaraði eins og ekkert væri; "Nú...kitla þig." Eins og ekkert væri sjálfsagðara. Rugludallur :)

Fyrir utan það er eins og áður sagði bara allt gott að frétta og við ætlum bara að njóta þess að fá að vera saman í eina og hálfa viku í viðbót. Og svo er nú ekki langur tími áður en ég kem heim aftur. Ég get ekki beðið eftir jólunum, það er svo margt skemmtilegt að gerast. Mamma að útskrifast, jólin, kósýheita sumarbústaðaferð og svo áramótin. Frábær afslöppun fyrir prófin.

Þetta er annars ekkert ofsalega merkilegt blogg, bara smá svona updeit á okkur. Við erum að hugsa um að fara bara að horfa á Friends. Höldum áfram að láta vita af okkur samt og sendum inn myndir frá Manchester þegar þær koma.

Kær kveðja,
Anna Margrét og Daði