Grrrrr....

Nú er ég sko aldreilis pirruð aldrei þessu vant...

Ég fór aðeins að dansa í kvöld inni í Students Union. Students Union er pínulítinn spöl frá húsinu mínu, en þegar ég var búin að fá nóg um 1 leytið þá var ég vinsamlegast beðin (af öryggisvörðunum) um að taka Safety Businn heim. Ég hafði ekki hugmynd um að ég mætti taka safety businn heim svona stutta leið, en var eðlilega himinlifandi, þar sem ég nennti ekki að leita að vinum mínum til að fá einhvern til að fylgja mér. Safety Bus er liður í auknu öryggi hérna úti í kjölfar árásanna upp á síðkastið, stór sendiferðarbíll sem keyrir fólk (aðallega stelpur, hann er meintur fyrir þær) á milli staða á campusnum, nemendunum að kostnaðarlausu.

Ég var beðin um að bíða inni, og mér var sagt að ég yrði látin vita þegar bus kæmi (það eru nokkrir að rótera). Ég settist niður og fór að lesa blaðið, en stóð svo upp og spjallaði aðeins við strákana sem voru að vinna í fatahenginu og konuna sem er öryggisvörður. Eftir hálftíma var mig farið að lengja eftir businum, en þorði að sjálfsögðu ekki fyrir mitt litla líf að labba ein heim, þannig að ég fór aftur að manninum sem hafði sagst ætla að láta mig vita og spurði hvort að ekkert bólaði á bus. Hann sagði að tveir væru búnir að koma síðan þá, en hann hefði ekki fundið mig, þrátt fyrir að ég hefði ekki fært mig frá þeim stað sem hann bað mig um að bíða á. Ég fór þá út og beið eftir businum fyrir utan hurðina, og loksins kom einn.

Vandamálið var bara að úti var búin að myndast röð með 14 öðrum stelpum og það eru bara 6 sæti í hverjum bus. Ég var augljóslega búin að bíða lengst (og hafði fylgst með stelpunum fara út á eftir mér) en þær höfðu ekki hugmynd um það, og voru allar pissfullar og héldu því allar fram að þær hefðu verið fyrstar. Sem betur fer mundi elskulegi öryggsivörðurinn eftir mér og sá til þess að ég var pikkuð upp strax. Ég settist í eitt aftursætið, með eitt autt sæti við hliðina á mér og tvær stelpur tróðu sér inn og ýttu mér frekjulega til hliðar, þannig að ég sat bara í hálfu sæti. Svo þurftum við að bíða ennþá lengur, þangað til hann lagði loks af stað. Ökumaðurinn leit aftur í og spurði okkur hvert við værum að fara. Nokkrar sögðu að þær væru að fara inn í Newcastle, og ein sagðist vera að fara í Hawthornes (sem er hinum megin á campusnum). Ég tilkynnti þá hátt og skýrt að ég væri að fara í Horwood Z. Bílstjórinn leit á mig og spurði svo hvort ég sæti ofan á einhverjum. Eins og ég hefði verið frekjan. Ég svaraði bara fyrir mig að ég hefði komið fyrst, en þær hefðu ýtt mér út úr sætinu. Hann sagði ekkert meira nema hann bað eina um að koma fram í, svo allir væru í sætum.

Svo keyrði hann sem leið lá upp í Hawthornes hinum meginn á kampusnum. Mér fannst það skrítið þar sem það var miklu styttra að skutla mér, en ég sagði samt ekkert. Hann skutlaði stelpunni í Hawthornes og sagði svo "Jæja, eruð þið hinar ekki allar inni í Newcastle?" Ég svaraði, yfir fuglabjarg af 5 drukknum 18 ára gelgjum að ég væri í Horwood. Hann horfði afturí og urraði svo á mig að ég "hefði nú getað sagt honum það!" Ég var hoppandi reið þegar ég kom heim!!!

Fyrst var ég neydd til að taka safety businn. Sem er svosem í lagi, af því ég nennti ekki að leita að vinafólki. En svo var ég neydd til að bíða inni, á meðan það myndaðist safety bus röð úti að mér óafvitandi. Svo var mér ýtt út úr sætinu mínu. Þar á eftir var ég sökuð um að hafa "troðið mér inn í" þótt að ég hefði verið á undan stelpunum, ekki öfugt! Svo var ég sökuð um að hafa ekki látið hann vita, þrátt fyrir að ég hefði gert það. Þar að auki þurfti ég að þola þetta fuglabjarg af drukknum unglingsstelpum.

Ég var töluvert betur klædd en þær, ekki í minipilsi og flegnum bol, heldur gallabuxum og bol með eðlilegu hálsmáli. Ég var ekki drukkin og dómgreind mín var því eðlileg. Þar af leiðandi var ég að reyna að fylgja einhverjum reglum og röð, en það drukknaði í drukkinni hegðun hjá þeim. Svo var ég ásökuð um að hafa gert allt vitlaust, bara vegna þess að ég var ekki flissandi og að reyna við bílstjórann (hann var kannski um 20 ára, þær voru ekki að reyna við 50 karlmann). Fjandinn hvað ég er reið.

Og ég má alveg vera það! Áfengi skemmir allt! Ég skil ekki af hverju fólk þarf alltaf að vera að drekka...

Urrrr

Anna Margrét.