Við byrjuðum á the Hungry Horse, þar sem við áttuðum okkur á því að skiptinemahópurinn okkar hafði að stórum hluta beilað. Við erum ekki alveg eins þéttofin og við vorum upprunalega, John er búinn að kynnast fullt af grísku fólki hérna úti, og Guy og Julie eiga sína frönskumælandi vini líka. Þar að auki er meira að gera hjá öllum og meiri lærdómur, sem þýðir minni tími til að eyða saman. Við vorum samt búin að eyrnamerkja Halloween fyrir lifandi löngu og fannst léleg mæting. Það var semsagt fámennt en góðmennt á Hungry Horse, en það var svosem allt í lagi, vegna þess að það var allt pakkað og við neyddumst til að borða á barnum í staðinn. Við gengum þangað inn, ég sem Audrey Hepburn, Kate sem "Le Chat", Egill með víkingahjálm, Rob sem Drakúla, og Tricia sem mime. Við vorum eina fólkið í búningum inni á barnum þar sem meðalaldurinn þar var ca 40-50. Við létum það samt ekki á okkur fá, pöntuðum dýrindis kvöldmat og skemmtum okkur konunglega. Eftir það röltum við að bíóinu, skikkjan hans Rob flökti í vindinum og við hlógum dátt á leiðinni. Þegar að bíóinu kom vorum við sem betur fer ekki eina fólkið í búningum lengur, allur bærinn var fullur. Skuggalega vel gerður Joker sem stóð úti og var að reykja gaf okkur meira að segja leiðbeiningar að bíóinu (við villtumst smá :p). Við vorum ekki einu sinni eina fólkið í búningum þar inni, þótt við höfum svosem ekki verið mörg.
Myndin var mögnuð, mæli með að allir sjái nýju Bond myndina, hann stendur alltaf fyrir sínu, og ég hafði alvöru áhuga á plottinu í þetta skiptið. Bond myndir eru venjulegast bara svona...æji..töff og kúl og flottar. En það var gott plott í þessari og ég hafði óvenju gaman af henni. Eftir myndina fórum við aftur inn í Keele og reyndum að komast inn hjá Students Union. Þar var búið að loka og engum fleiri hleypt inn af því húsið var "fullt" en samt var fólk að fara út stanslaust og það var enn verið að hleypa inn fólki af VIP gestalista. Mjög asnalegt. Sem betur fer samt, fannst mér, af því ég er ekkert rosalega hrifin af Students Union, finnst það meira svona eins og skemmtistaður, og fæ oft á tilfinninguna að ég sé komin aftur á menntaskólaball. Mér finnst stemmingin á Horwood Bar alltaf skemmtilegri, þar sem fólk situr og spjallar saman yfir einum öl eða svo. Þar eru allir að fíflast. Mér tókst að draga hersinguna þangað, og þótt flestir beiluðu snemma þá hitti ég fólkið úr húsinu mínu og skemmti mér konunglega með þeim þar til komið var að lokunartíma. Þá rölti Audrey Hepburn loksins heim, plokkaði af sér gerviaugnhárin, tók af sér gervihárið og fór að sofa.
"Morguninn eftir" (eða klukkan 3 daginn eftir) vaknaði ég, og áttaði mig skyndilega á því að ég átti; a)engan mat, b)svo til engin hrein föt og c)hvorti augnhreinsi eða hárbursta þar sem allt mitt var hjá Kate. Það var því frekar fýld og mygluð eftir-Audrey sem fór upp og bauð frekar þreyttum húsfélögum góðan "morgun". Ég gat þó allavega burstað tennurnar og þvegið það mesta framan úr mér með heitu vatni. Ég fór svo bara niður og ákvað að læra smá og afrekaði það í dag að lesa Of Mice and Men og gera online verkefni úr henni. Daman var nú alveg stolt af því. Næsta skref var að redda kvöldmat (þar sem flest allt var lokað). Ég ákvað að panta mér pizzu og Egill ákvað að joina svo ég hringdi í Dominos hérna úti og pantaði pizzur heim til Egils. Ég skondraðist svo yfir í outfitti sem verður seint kallað fallegt (hlébarðaskór, svartar íþróttabuxur og hettupeysa), með svarta hringi í kring um augun (eftir maskarann og eyelinerinn) og skítugt, ógreitt hárið í hnút uppá hausnum. Af útgangnum af mér að dæma, er ég ekki að ljúga þegar að ég segi að ég ætlaði bara að borða pizzu, sækja töskuna mína til Kate og fara svo heim í sturtu!
Eftir að hafa eytt hinu besta kvöldi með Agli að borða pizzu og haribo hlaup og horfa á Definite Article, hringdi ég í Kate sem var staðsett á Post-Graduate barnum að spila pool. Ég fékk töskuna mína og eftir það buðu hún og Jack, sem hún var að spila pool við, mér að sitja með þeim og fá einn drykk. Minn var reyndar óáfengur (og zero í þokkabót) sem þeim fannst mjög ömurlegt og reyndu lengi að fá mig til að hella mig fulla. Einn drykkur varð að tveimur, þremur og fjórum og ég endaði inni á Students Union, klukkan eitt um nótt að hlusta á lélega tónlist og hlæja. Allt í allt var þetta þar af leiðandi frábært kvöld, þótt það hafi verið algjörlega óvart. Og nú sit ég hér heima, tala við Daða á msn, blogga og horfi á Scrubs. I'm multi-talented.
Hins vegar, að allt öðrum málefnum hef ég smá slæmar fréttir að færa. Ég fékk e-mail í dag frá Head of Security í dag sent á Keele e-mailið mitt þess efnis að núna undanfarið hafa orðið þrjú atvik um áreiti á stelpur sem eru að labba heim einsamlar að nóttu til. Því miður var Kate vinkona mín ein af þeim, og lenti hún í því að það stökk að henni hópur að strákum með einhver fíflalæti þar sem hún var á leið sinni heim. Hún hélt samt sínu striki, þar til hún var komin á fjölfarið svæði og stökk þá inn á pöbb þar sem hún tilkynnti farir sínar til öryggisvarðanna og fékk vin sinn til að fylgja sér heim.
Til að róa mannskapinn heima vil ég hins vegar að þið vitið að þetta er mjög óeðlilegur hlutur að gerast í Keele, því Keele er alveg einstaklega öruggt svæði í Bretlandi og það er verið að taka hart á þessu með aukinni löggæslu. Aukinheldur sluppu allar stelpurnar ómeiddar og svo virðist sem þessi hópur sé meira að gera þetta í einhverju gamni heldur en alvöru. Þar að auki voru öll tilvikin á fáförnum svæðum að nóttu til og "fórnarlömbin" voru í öllum tilfellum kvenkyns og einar á ferli. Við stelpurnar höfum haft það að vana að labba ekki einar heim (og þetta var raunar alveg einsdæmi að Kate væri ein á ferð, hún ætlaði nefnilega ekki að labba mjög langt, bara frá Horwood Bar yfir í Students Union). Raunar löbbum við nánast aldrei neitt ein heim, við erum alltaf í stórum hóp. Ég og Egill búum þar að auki á sama svæði og löbbum alltaf saman heim. Það er í undantekningartilfellum sem við löbbum ein um Keele og það er alltaf að degi til (eða snemma kvölds eins og 19 eða 20). Hins vegar höfum við ákveðið að taka enga sjensa, og fara extra varlega meðan aðstæður eru svona og vera ekki ein á ferli að óþörfu á daginn til heldur. Svo höldum við okkur alltaf á fjölförnum götum (en Kate var að stytta sér leið á milli á mjög illa lýstum göngustíg). Því ættu ekki að verða nein frekari vandræði. Svo vona ég bara að þessum náungum verði náð og þeim kennt að öllu gamni fylgir nokkur alvara. Eins og áður sagði er verið að taka hart á þessu með aukinni löggæslu.
Ég vona að ég hafi ekki hrætt úr öllum líftóruna með þessum fréttum, eins og sagði hér rétt fyrir ofan er ég að fara mjög varlega, og meira að segja næstum óþarflega varlega eftir að ég heyrði frá þessu með Kate :) Þannig að þið þurfið ekki að hafa neinar áhyggjur. Þetta er ennþá eitt öruggasta svæðið í Englandi og venjulegast mikil umferð af fólki hérna, sérstaklega á fjölförnum götum. Fyrir utan þetta er líka allt gott að frétta frá Keele og ég er ekkert smá spennt að koma heim! Bara 5 dagar í mini-fríið mitt til Íslands.
Nú er Audrey Hepburn að fara að leggja sig, af því klukkan er orðin margt hérna úti.
Ástarkveðja frá Keele.
Góða nótt.
Anna Margrét.

2 comments:
jesús minn þú verður að fara varlega og ekki vera ein á ferli seint að kvöldi. Hlakka alvega óskaplega til að sjá þig eftir fimm daga.
Kærar kveðjur, knús og kossar,
mamma
Hæhæ
Ákvað að setja svona eitt comment, gaman að lesa bloggin þín :), manni líður stundum eins og marr sé að fylgjast með bíómynd. En ef einhverjir ætla bögga þig segðu þá að þú sért frá hriðjuverkalandinu Íslandi, og þekkir leiðtogan vel hann Osama Bin Haarde. Skemmtu þér vel úti.
Post a Comment