Thursday, October 2, 2008

8 dagar í Londonferð!

Jæja, reyni aftur að blogga. Í morgun var ég byrjuð en svo varð ég veik og neyddist til að fara og leggjast fyrir. Ágætt að byrja kannski bara á byrjuninni...

Í gær svaf ég út. Og þá meina ég úúút. Svaf til hálf 1, vaknað við herbergisfélöguna mína og vini hennar sem komu aðeins í heimsókn og eyddi svo næsta klukkutímanum í að lufsast um herbergið og hanga á netinu og svona. Voða kósý. Svo fékk ég skilaboð frá John um að hann og Rob ætluðu í bæinn og þar sem mig og Kate vantaði líka hluti úr bænum (skóladót) ákváðum við að skella okkur með. Í leiðinni fór ég og borgaði fyrir félögin sem ég er nú skráð í og svo tókum við strætó inn í Newcastle.

Þegar við vorum búin að kaupa skóladót lá leið okkar í matvöruverslunina. Þar þurfti Rob að kaupa sér mat og John ákvað að hann vildi búa til Crépes handa okkur. Hann hringdi í mömmu sína til að fá uppskrift og svo keyptum við hveiti og egg og mjólk og nutella og jarðaber og svona og fórum svo í eldhúsið til Triciu. Við höfðum ætlað að fara í bíó á the Duchess, en við hættum við og blésum í staðinn til allsherjar Crépes veislu í eldhúsinu hjá Triciu.

Eitt athyglisvert gerðist þó í gær. Ég fylgdi Kate heim með matvörurnar hennar og var svo á röltinum í bleeeeiku Keele University hettupeysunni þegar maður með cameru kallaði á mig. Hann kynnti sig og sagðist vera að taka upp mynd fyrir "prospective students" svona eins konar kynnismyndband um Keele. Hann spurði hvort ég hefði eitthvað á móti því að koma fram í því fyrir hann. Ég er sumsé "stelpa sem labbar inn í byggingu". Mjög mikilvægt hlutverk. Þetta var allt saman mjög pró, hann galaði "Action!" og allt og ég þóttist labba inn í einhverja skólabygginguna á campusnum. Þannig að nú má finna afturendann á mér, og skærbleiku Keelepeysuna í kynnismyndbandi um skólann.

Þegar ég kom til Triciu var John að byrja að hita upp. Hann skellti svo deigi í blandara og bjó til pönnsur á steikarpönnu. Hver segir að háskólastúdentar borði bara örbylgjumat. John eeeelskar að gefa okkur að borða, og ef það eru einhverjar setningar sem maður heyrir hann segja þá eru það án efa setningarnar "I'm hungry man! I need some meat!" eða "I cook something for you!" Hann gekk meira að segja svo langt að búa til pönnsur fyrir einhverja random nemendur sem áttu leið hjá af því við áttum svo mikið. Rob, Guy og Kate komu líka og þetta var ágætis eldhúspartý.


John með Nutella-ið fræga

Mmmm, nammigott. Þetta er mín. Pannsa með Nutella, hindberjum og heslihnetum.

Hindberin mín. Þau voru næstum því eins góð og hindberin úti í Noregi. Næstum því!

Ég þótti með eindæmum krúttleg þegar ég fékk mína pönnsu af því ég var svo kát og brosti svo breitt. (Með mér á þessari mynd er skærbleika Keele peysan)

Fremstur; Gaur sem ég þekki ekki neitt en John varð að gefa að borða.
Svo er Rob þessi rauðhærði sem gægjist þarna framundan, þá John, Kate og svo glittir aðeins í Triciu.

Eftir eldhúspartýjið var ákveðið að fara í alvöru partý. Ég rölti heim í rigningunni til að skipta um föt og kom svo upp í Barnes til Guy, Rob og Kate þar sem þau voru á the Pig and Rat á skiptinemasocial kvöldi. Þar fengu sér allir einn öllara og fólk fór að týnast inn, staðurinn gjörsamlega fylltist. Ég hitti aftur eitthvað fólk sem ég hafði heilsað kvöldið áður, þau mundu eftir mér en ég ekki eftir þeim, og svo fóru þau út að reykja og við áttum að passa sætin á meðan. Fimm mínútum síðar var einhver algjör b**** búin að taka öll sætin undir fylgdarliðið sitt og við Kate enduðum á því að standa vandræðalegar utí horni þar til Adolphe, Ariane og John komu. Við eignuðumst nokkra félaga þetta kvöld og ég kom mér svo heim upp úr 12 og fór að skrifa ritgerð. Það gekk vel og ég var sofnuð um 2.

Ég vaknaði í morgun klukkan 8 og var mætt í fyrsta tímann minn kl. 9. Það var í American Studies, og ég var að fíla hann mjög mjög vel. Þessir tímar verða örugglega mjög áhugaverðir og ég er nú þegar búin að finna áhugavert efni til að skrifa 3000 orða ritgerð um. Ég gerði hins vegar þau mistök að kaupa mér te sem ég hélt að væri piparmyntu, en reyndist vera piparmyntu- lakkrís. Ég kom heim, fékk mér eina mandarínu og endaði fárveik og skjálfandi upp í rúmi þar sem ég lá í móki til 6 í dag og vaknaði bara til að pissa eða þegar herbergisfélagan mín kom inn með vini sína. Gott að sofa.

Ég var hins vegar ágætlega hress þegar ég vaknaði um 6, og ákvað að skella mér í bíó með liðinu. Við fórum á the Duchess og allar stelpurnar grenjuðu. Mjög sorgleg en mjög góð mynd. Það var að sjálfsögðu ekkert hlé á myndinni og þar sem ég var lítið búið að innbyrða þann daginn annað en vínber og lakkríste, ákvað ég að fá mér popp og kók. Ég valdi mér stærð sem hljómaði eðlilega, s.s. "regular" en fékk einhvern þann stærsta popppoka semég hef nokkurn tímann séð. Ég, Egill og Guy vorum öll að mönsha hann alla myndina og það var samt afgangur! Myndin sjálf var góð, gaman að fara í bíó í englandi með engum texta.

Ég fór samt að verða eitthvað smá leið á leiðinni heim, heimþráin farin að segja til sín. Daði hringdi og við spjölluðum smá á ganginum af því að herbergisfélagan mín var á netinu. Ég ákvað að leyfa henni að klára, fór yfir til Ariane og leyfði John að gefa mér eitthvað að borða, og reyndist skemmta mér mjög vel. Ég og John erum komin upp í ágætis eldhúsrútínu saman þar sem honum finnst fátt skemmtilegra en að gefa fólki að borða og mér finnst maturinn hans svo góður. Ég hangi stundum með honum meðan hann eldar og hjálpa honum að vaska upp og í staðinn leyfir hann mér að veiða matinn upp úr pottinum með puttunum. Hann segir að það sé gríska leiðin við eldamennsku og vill meina að ég svoldið grísk í mér.

Við sátum svo inni í eldhúsi og veinuðum af hlátri yfir hlutunum sem Rob lætur stundum detta upp úr sér. Hann segir allt svo skemmtilega með hollenska hreimnum sínum að það þarf ekki annað en að hann segi "wtf is this?" og við grenjum úr hlátri. Hann spurði mig í kvöld hvort Sprite væri bara vatn með gosi í. Hann baulaði líka fyrir okkur og sagði svo "I'm so cute when I moo". Þetta eru að sjálfsögðu algjörir einkabrandarar og kannski ekkert fyndnir fyrir ykkur heima en þetta var nóg fyrir okkur til að tárast úr hlátri.

Dagurinn í dag tók á, og það var erfitt að vera svona slöpp svona langt í burtu frá heimalandinu og fjölskyldunni og öllum. Það er líka ekkert auðvelt að vera svona í burtu frá öllum og það er alveg farið að segja til sín. Ég hlakka svo til að fá Daða minn til mín af því það verður svo gott að hafa hann hjá sér og gaman hjá okkur að skoða allt. Ég er fegin að eiga vini hér eins og Kate sem knúsar mig þegar mig vantar knús og góðan stuðning heima líka. Veit ekki hvað ég myndi gera ef ég hefði ekki msn!

En þrátt fyrir að ég eigi slæma daga þá er þetta samt búið að vera frábært. Ég er orðin eins og heima hjá mér, þrátt fyrir að við Josephine deilum herbergi og það sé stundum erfitt þá er það líka gott, og við vorum einmitt að ræða það fyrr í kvöld hvað við séum fegnar að við fúnkerum svona vel. Skiptum þessu eina skrifborði bróðurlega á milli okkar og stelum ekki dóti frá hvor annarri.

Þetta verður fínt. Og ef ekki þá veit ég alltaf að ég verð allavega ekki alein hérna eftir 8 daga :)

Ég verð dugleg að láta vita af mér áfram og skal taka fleiri myndir á næstu dögum! Tek fullt af myndum í London og svona. Svo er ég kannski að fara til Manchester um helgina. Eða mögulega í paintball :D Set inn fullt af myndum af því á næstunni!!

Þangað til seinna,
Ást, kossar og knús,

Anna Margrét "moviestar"