Miskunnarsami samverjinn eða ótillitssami nágranninn?

Ég finn sjálfa mig fasta á milli þessara tveggja persónuleika. Hinum meginn á ganginum, í svæði sem vill svo til að er samliggjandi mínu eigin herbergi, nánar tiltekið veggnum sem rúmið mitt stendur upp við, býr nefnilega manneskja sem er augljóslega búin að ná sér í flensuna. Og þetta er engin venjuleg flensa. Þetta byrjaði allt saman með hóstakasti fyrir ca 3 kvöldum síðan, en hefur svo magnast upp í það að manneskjan hóstar allt kvöldið, part af nóttinni, og allan morguninn líka. *hóst* *hóst* *hóst* *kafn* *hóst* *hor* *snýt* *hóst* er allt sem ég og Joséphine heyrum allan liðlangan daginn. Þetta er að gera okkur báðar geðveikar. Veggirnir eru það þunnir að við heyrum hóstaköstin, hvern einasta litla hósta eins og manneskjan sitji við hliðina á okkur. Joséphine spurði mig varfærnislega í gær hvort að ég heyrði hóstaköstin líka (eins og hún væri bara að ímynda sér þau...?). Við vorum báðar mjög varfærnislegar í tali meðan við ræddum um þetta til að byrja með, en svo var eins og flóðgáttirnar brystu og nú rúllum við augunum mjög augljóslega (afsakið orðagrínið), dæsum svo heyrist í, og vorkennum hvor annari þegar hún vekur aðra hvora okkar fáránlega snemma, eða um miðjan dag.

Hún vakti mig af værum blundi rétt áðan og engin Joséphine hér til að kvarta við svo nú kvarta ég við ykkur. Málið er að í hvert skipti sem hún byrjar að hósta, þá langar mig að banka á hurðina hjá henni, og kannski ekki alveg biðja hana um að lækka í sér, grey manneskjan er augljóslega fárveik, og ég efast um að hún geti gert eitthvað í þessu, en kannski...segja henni að fara til læknis, eða gefa henni hóstamixtúru. Ég hef nefnilega líka, þrátt fyrir að virka köld, miklar áhyggjur af þessari manneskju. En það gæti óvart virkað sem rosalega dónalegur nágranni, og ég ætla ekki að gera það. Það er spurning hvað maður eigi að gera samt, þetta stigmagnast bara. Áðan, þegar ég var að leggja mig, var eins og hún hefði boðið þremur vinum sínum í heimsókn og þau væru öll að æfa upp hóstasymfóníu. Annað hvort er það bara ég, eða hún er án gríns farin að hósta í Stereó.

Við sjáum til hvað gerist.

Annars er ég rokin núna, bókasafnið og svo til Kate að horfa á Juno og borða hvítlauksbrauð frá Dominos! Daði kemur á morgun, og ég verð í London alla helgina svo ég fór viljandi ekki að versla þessa vikuna og á nú lítið annað en súkkulaði, rice krispies (en enga mjólk) eina stóra kartöflu (en engan ost) og smáááá spagetti. En enga tómasósu, og eins og áður sagði engan ost. Því var ákveðið að "order in". Ljúfa lífið hérna í Keele þessa dagana :)

Þið heyrið væntanlega ekkert í mér meira núna næstu daga, þar sem ég verð í London yfir helgina, en ég skal vera dugleg að taka myndir og setja inn smá myndasyrpu frá London. Og fara varlega :)

Ástarkveðja,
Anna Margrét