Tveir myndarlegir ungir menn.

Í dag tók þessi myndarlegi ungi maður, sem er víst ekki "litli" bróðir minn lengur þótt hann verði alltaf litli bróðir minn, bílprófið sitt og fréttir herma að hann hafi dúxað á því með aðeins 1 villu. Ég vil nota tækifærið og óska honum innilega til hamingju með þennan áfanga, segja honum að ég sakni hans og að ég hafi alltaf vitað að hann gæti þetta, og segja honum líka að fara nú varlega með litla græna, sem er í hans eigu og vörslu næstu þrjá mánuðina. Ég er viss um að hann á eftir að standa sig með prýði.

Af mér er lítið að frétta. Ég hef þjáðst af smá heimþrá síðustu daga og hef sökkt mér í námið til að sporna við því með góðum árangri. Ég er að fara í tíma klukkan 9 á morgun, og ég er búin að lesa og glósa ca 150 blaðsíður fyrir þennan eina tíma. Þar að auki hef ég lesið og glósað amk helminginn af ljóðunum fyrir fimmtudag nú þegar, ljósritað efni fyrir næstu tvær vikur. og svo mætti lengi telja. Ég er að fara að taka fyrir sonnettur Shakespeare, að því er virðist allar sonnettur Shakespeare, allavega hefur ekkert annað verið tekið fram, Midsummer Night's Dream, og Love's Labour's Lost. I have a busy couple of weeks ahead of me.

Annars er Jolly Ole England bara fínt. Heimþráin kemur aðallega á kvöldin, en á daginn nýt ég þess að búa hérna. Ég elska að rölta út í Stundents Union og heilsa upp á íkornaparið mitt í leiðinni, þetta er pínulítill bær, ég labba mikið og fer oft inn í Students Union. Það er alltaf eitthvað að gerast hérna og nóg að skoða. Ég er alltaf að uppgötva nýja staði. Við skiptinemarnir erum búin að fara út að borða á Hungry Horse aftur, horfa á vídjó saman, elda saman og erum orðin frekar samheldin. Um daginn þegar ég var eitthvað slöpp og ákvað að liggja bara fyrir fékk ég fimm sms, frá fólki sem var annað hvort að spyrja hvar ég væri, eða segja mér að það saknaði mín. Það kalla ég að vera í góðum höndum.

Því miður hef ég líka slæmar fréttir að færa. Á mánudaginn þegar ég mætti í tíma, hvolfdi ég úlpunni minni með þeim afleiðingum að iPodinn minn hrökk upp úr vasanum. Þegar ég tók eftir því að hann var horfinn flýtti ég mér út og fór aftur í skólastofuna, en hann var horfinn. Þegar ég spurðist fyrir í tapað-fundið deildinni hafði enginn komið með hann. Mér var þar að auki tjáð að svona hlutir skiluðu sér sjaldnast til baka af þeirri einföldu ástæðu að þeir eru verðmætir. Svona nokkuð myndi sjaldnar gerast á Íslandi, venjulegast eru hlutirnir á sínum stað, eða hefur verið skilað inn, svo mér fannst þetta mjög leiðinlegur hlutur í svona nemendasamfélagi. En sumir eru óheiðarlegir, þannig er bara heimurinn.

Ég sé mikið á eftir iPodnum mínum og finnst erfitt að hafa ekki tónlistina mína. Mér finnst líka ömurlegt að hafa ekki heyrnatólin mín, en þau voru glæný Sennheiser og ég notaði þau mikið til að hlusta á tónlist á kvöldin eða horfa á Ally McBeal og Gilmore Girls þegar herbergisfélagan mín er sofandi. Nú get ég gert hvorugt :( Sem betur fer ætlar mamma mín að vera svo góð að lána mér sinn iPod meðan ég er úti. Hann kemur með honum Daða mínum ásamt ýmsum hlutum sem ekki komust í ferðatöskuna. Ég get ekki beðið :)

Annað sem ég er að díla við hérna úti þessa dagana er Accommodation Services. Ég fór til þeirra með fyrirspurn um hvenær ég fæ mitt eigið herbergi, þar sem er farið að þrengja verulega að okkur Joséphine. Ég sagði þeim að ég ætti von á gesti og væri að spyrjast fyrir um möguleika mína í stöðunni þar sem ég er ekki ein í herbergi. Þessi stofnun er hins vegar rekin eins og CIA og þau gefa aldrei upp upplýsingar. Engar upplýsingar.

Frá þeirra sjónarhorni skil ég þau vel. Það væri eflaust erfitt að þurfa að svara öllum einstaklingum sem þangað koma. Þau myndu ekki gera neitt annað en að gefa upp upplýsingar. Og auðvitað er þetta jafn erfið aðstaða fyrir alla aðila. En fyrr má nú vera. Hún sagðist ekkert geta sagt mér hvað væri að gerast, og ekki getað reddað mér lausu herbergi. Hún sagði líka að þrátt fyrir að ég fengi leyfi frá Joséphine, segðu reglurnar til um að ég megi ekki skrá hann inn sem löglegan gest í herbergið mitt af því við megum ekki vera þrjú. Ég mátti heldur ekki skipta tímabundið um herbergi við aðra vinkonu mína. Það eina sem hún gat gert fyrir mig var að benda mér í áttina að bæklingi um Bed & Breakfast hótel á svæðinu, það næsta er inni í Newcastle og kostar 20 pund nóttin. Ég var næstum farin að grenja inni hjá henni, þar sem þetta bættist við iPodmissinn þann daginn, en hélt aftur að mér í bili.

Hins vegar tók ég þetta svo nærri mér að ég var algjörlega óhæf það sem eftir var dagsins, lærði ekkert og var í ömurlegu skapi. Skiptinemarnir mínir hugsuðu aftur um mig, buðust til að lána mér herbergi, skipta við mig, skrá Daða inn til sín og ég veit ekki hvað og hvað og eftir nánari skoðun á herberginu mínu komst John að þeirri niðurstöðu að það væri algjör frásinna að bjóða okkur upp á að deila þessu pínulitla herbergi tvær saman. Honum finnst líka ömurlegt að ég og Daði þurfum að borga fyrir þessar nætur og hann ætlar að koma með mér í Accommodation services á morgun og hjálpa mér að tala við þær.

Og eins og þetta sé ekki nógu slæmt, þá ákvað ég að rabba aðeins við hana vinkonu mína herbergisfélöguna í morgun, og komst að því að vinur hennar hafði farið niður í Accommodation Services sama dag og ég og kvartað vegna þess að herbergisfélaginn hans hraut svo mikið að hann gat ekki sofið, og hann fékk strax sér herbergi. Ég var alveg búin yfir því. Þetta eru góðar upplýsingar fyrir mig samt vegna þess að ég ætla að minnast á þetta á morgun. Ég ætla líka að taka með myndir af því hvað er þröngt um okkur, benda þeim á það hvað það er erfitt að vera námsmaður og hafa ekki einu sinni skrifborð eða nettengingu, og vera bara svoldið hörð en kurteis. Við sjáum hvað þau segja þá. Fyrir utan allt þetta, þá eru þau búin að setja mig í rosalega slæma stöðu af því þau sögðu herbergisfélögunni minni að ef hún vildi ekki flytja út þá gæti hún reynt að semja við mig um að fá að vera áfram. Ég vil að sjálfsögðu ekki vera nornin sem lætur hana flytja, og ég sagði henni í dag að við myndum bara skoða þetta þegar þar að kemur, ég hefði til dæmis ekkert á móti því að búa á sama stað og Kate, það er vel staðsett, eða í einhverju öðru herbergi í Horwood, en ég hef engan áhuga á að flytja ef það er eitthvða langt, Horwood er mjög vel staðsett og ég er með fullt af dóti. En þau eru hér með búin að flytja ábyrgðina yfir á mig, ég enda uppi sem illa innrætta manneskjan. Og það finnst mér fúlt.

Þau eiga eftir að fá að heyra það á morgun....En ég lofa að ég verð kurteis mamma ;)

Fyrir utan það ætla ég ekki að gera mikið annað á morgun en að læra og þvo þvott. Og bíða eftir föstudeginum. Af því að þann dag flýgur þessi myndarlegi ungi maður út til að hitta mig;


Og við ætlum að eyða allri helginni í London að fara í dýragarðinn og skoða London og kíkja á Oxford street og hafa það gott saman. Og ég get ekki beðið!!! Bara þrjár nætur þangað til :)

Bestu kveðjur frá Englandi,
Anna Margrét